Hoofdstuk 2 - Leos

Een paard kwam op volle snelheid aan bij de rand van het dorp. De berijder maande het beest tot stoppen en steeg af.
De wachter die bij deze ingang van het dorp stond zei:
"Leos, is het nou echt nodig dat je die paarden zo afmat? moet je kijken, hij is helemaal uitgeput."

"Had het maar geen paard moeten worden" zei hij en gaf het voor dit dorp bestemde pakket af aan de wachter.
 

Hoofdstuk 1 - Proloog

Het was er totaal leeg. Een droge, kale woestijn. De zon brandde en zandkorrels lagen naast elkaar alsof er niets aan de hand was.

Daar stond hij. Met zijn armen losjes langs zijn lichaam. De onderarmen iets naar voren gebogen en zijn handen met de handpalmen naar boven. Langzaam begonnen de zandkorrels om hem heen te bewegen. Ze rolden over elkaar heen en kwamen langzaam de lucht in. Steeds hoger en hoger. Todat er een zandstorm om woedde die hem aan het zicht onttrok. De zuil van draaiend zand steeg de lucht in zo ver het oog kon zien. De zon werd verduisterd en het werd donker.
Alsof hij iets wegstootte bewoog hij zijn armen snel naar voren en onmiddelijk waaide, stormde al het zand die kant op. En het verdween in de woestijn. Nu het zand verdwenen was begon de zon weer te branden en hij liet zijn armen zakken.

Je bent nog krachtiger dan ik al die tijd gedacht heb. Toch zul je, net als alle anderen, moeite hebben de zeven beproevingen van Artatse te doorstaan.”
Slovo keek hem glimlachend aan. Leos lachtte enigszins onzeker terug. Daarna zwaaide hij met zijn rechterarm. Met een flits waren ze weer terug in de grote, hoge hal van de organisatie
. Om hen heen stonden verschillende andere leerling magiers. Ook zij hadden deze eerste test moeten doorstaan. Slovo, de meester magier testte alle leerlingen, ondanks dat hij ze zelf had uitgezocht.
Elke 5 jaar trok hij door het land en selecteerde mensen voor de organisatie...